Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Leon - To The Children Of Tomorrow

Καλησπέρα καλέ μου αναγνώστη - ακροατή.Για σήμερα πρώτα από όλα θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που με με τιμάς με τις επισκέψεις σου.Αν και δεν γνωριζόμαστε η παρέα σου αδερφέ ,είναι ευπρόσδεκτη όσο λίγα πράγματα αυτή την περίοδο στην ζωή μου.Ειλικρινά σε ευχαριστώ και έπρεπε να το πω.
Τώρα μετά από αυτή την συναισθηματική εξωτερίκευση,άλλωστε διατηρώ και αυτό το blog για ψυχαναλυτικούς λόγους, σε πάω πάλι στο  μουσικό θέμα μας.Νέοι Έλληνες καλλιτέχνες.Για σήμερα Παρασκευή σου έχω τον/τους Leon, η αλλιώς Τιμολέων Βερέμης και η μπάντα του ,10 μελής παρακαλώ.Αυτό μπορείς να το αναγνώσεις και ως πολλοί μουσικοί επί σκηνής...
Ιδρύθηκαν το 2009 όταν μερικοί πολυοργανίστες της Αθηναϊκής σκηνής αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους η τις νότες τους ως πιο ακριβής  τοποθέτηση.
Χαρακτηριστικό αυτού του τραγουδιστή  - τραγουδοποιού είναι  ο ήχος της μικρής του χαβανέζικης κιθάρας, γνωστής ως  ukelele και ο πολύπλευρος χαρακτήρας της μουσικής που παίζει.Επικροτώ αυτή του την στάση .Σεβασμός στον κάθε καλλιτέχνη που αναζητάει ,δεν αναμασάει, δεν προσαρμόζεται - αλλοιώνεται για λόγους εμπορικότητας  και προσπαθεί να εκφράσει ότι κρύβει εντός του χωρίς φόβο και πάθος.Τώρα να αποκτήσει ακροατές σε αυτή τη χώρα ,αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.Ξέρεις αδερφέ εδώ κολλάει το αν ήταν από το εξωτερικό ,αυτή η χώρα τρώει τα παιδιά της κτλ κτλ κτλ.Δεν μπαίνω σε τέτοια λημέρια.Μένω μόνο στο μουσικό κομμάτι της υπόθεσης.
Το 2010 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους album - ντεμπούτο με τίτλο  "Futrue" απο την Archangel Music , παραγωγή στην οποία έβαλε και το χεράκι του ο Josh Clark (Beirut), φαίνεται αυτό άλλωστε από το αποτέλεσμα .Συνειρμικά εύκολα θα σε πάει προς τα εκεί πιστεύω.
Ο ήχος τους όπως αναφέρουν και οι ίδιοι είναι  ένα μουσικό πολυπολιτισμικό μείγμα με επιρροές που ξεκινούν από την Ελληνική μουσική και τους χορευτικούς ρυθμούς της Μεσογείου και καταλήγουν στις new-wave pop αναζητήσεις της δεκαετίας του '70,την νέα indie-rock σκηνή του Brooklyn και τη παριζιάνικη new disco των 90's. Αν ακροάσεις τον ήχο τους αγαπητέ αναγνώστη - ακροατή , όσο και αν σου φαίνεται παράξενο, όντως θα διακρίνεις αυτό το μουσικό ψηφιδωτό, όχι πάντα τόσο εμφανές αλλά δεν θα διαφωνήσεις.Τι να πω...απλά πολλά μπράβο.Εδώ δεν μιλάμε απλά για την μίξη συγχορδιών αλλά για την μίξη  διαφορετικής πολιτιστικής μουσικής κουλτούρας.. Μια παρέα όλοι μαζί που λένε , όλοι οι λαοί χέρι χέρι για αυτό και μέσα από τον στίχο τους τραγουδούν για τα παιδιά και την ελευθερία,το κενό και τις παραισθήσεις,το παρόν,την αλλαγή και τον έρωτα.
Επέλεξα το   To The Children Of Tomorrow γιατί το έχω ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα του δίσκου και το αφιερώνω στα παιδιά του αύριο, όταν μετά από 160 χρόνια (βάλε βγάλε όσα θες καλέ μου αναγνώστη - ακροατή ) θα ανακαλύψουν , αν υπάρχει ακόμα την διαδικτυακή μου δισκοθήκη..

Listen and Feel...Feel and Listen...

Δεν υπάρχουν σχόλια: