Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

12ος Πίθηκος -H μοναξιά στο πεζοδρόμιο

Καλησπέρα αγαπητέ αναγνώστη – ακροατή και καλή εβδομάδα. Σήμερα θα σε πάω αλλού, σε άλλες μουσικές .Τέλος με τα billboards και τα Top 10.Μπορεί στο μέλλον πάλι…
Πρόσφατα έκανα μια κουβέντα με ένα φιλαράκι που από παιδί μικρό ,έγραφε πάντα στίχους σε ένα τετράδιο και έχωνε ρίμες ,σαν εσωτερική του ανάγκη και όχι μόνο και μόνο για να το κάνει..Είναι κουλτούρα αυτή η μουσική ρε, τρόπος ζωής και όχι μόδα,  ήταν τα λόγια του. Ψάξτο και θα δεις.. Θα σε πάω λοιπόν σε ελληνικό Hip –Hop και  Rap καθαρό, χωρίς στοιχεία RNB.
Είναι περίεργα τα πράγματα στη μουσική σκηνή  αυτού του είδους στην Ελλαδίτσα μας η τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται εμένα που  σέβομαι το αντικείμενο αλλά δεν το παίζω στα δάχτυλα. Να καταλάβω δεν μπορώ  το λόγο που υπάρχουν  κάστες και κλίκες  και μέσω μουσικής και προφορικού λόγου βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση.East coast , West Coast έχουν οι Αμερικάνοι , έπρεπε και εμείς να έχουμε Πειραιά και Βόρεια  η κέντρο; Με το ζόρι τα πιάνουμε τα 10 μύρια αδερφέ…  νομίζω δεν είναι καιρός για διχασμούς η απλά λειτουργεί και αυτό όπως οι αθλητικοί  και οι πολιτικοί διαχωρισμοί;
 Όταν μιλάς για όσα γύρω σου βλέπεις, για τον άστεγο που εύχεται για το 2012 απλά να μην βρέχει , η για την μοναξιά και την καλοσύνη, μείνε εκεί..
Τες πα , σταματάω εδώ, τα λόγια τα πολλά. Πάμε για μουσική.
Από Θεσσαλονίκη  ,Καλαμαριά για την ακρίβεια, από το  1997 σε αυτή τη μουσική, χρονιά που το ελληνικό Hip hop ανθίζει, ο Ιάκωβος Τσινίδης  η όπως είναι γνωστός -  12ος πίθηκος, το post για σήμερα .
Πολύ καλή πένα  όπως λέει και το φιλαράκι μου και αυτό φαίνεται από τον τρόπο που συμπυκνώνει  αλήθειες  και τις διαχειρίζεται με άνεση στην ροή τους . Χωρίς διάθεση  για γρήγορο κέρδος , ο ήχος του βασίζεται στην κουλτούρα του δρόμου ( εκεί από όπου πηγάζει το Hip hop) και ταιριάζει  με τα δεδομένα ενός ανθρώπου που μεγάλωσε στην συμπρωτεύουσα και όχι σε κάποια πολιτεία της  Αμερικής .Για την καλλιτεχνική του persona και οντότητα  ,  όπως όλοι οι καλλιτέχνες ανεξαρτήτου μουσικής αλλά και τέχνης , θα έλεγα πως έχει επιρροές αλλά δεν έχει ασπαστεί την λογική του copy paste.Αυτά πιστεύει, αυτά νιώθει, αυτά λέει. Εξού και το ρεύμα από followers που έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια.
Αν κοιτάξεις με  άλλο βλέμμα , που το αποκτάς μόνο με την ωριμότητα που σου χαρίζουν οι σφαλιάρες της ζωής,   πίσω από τις επιθυμίες για ΣΚ το χειμώνα, διακοπές το καλοκαίρι , Apple products  ,ποτάκια και ποδόγυρο  ,τους ανθρώπους που βιώνουν με άλλο τρόπο την ζωή, με την βοήθεια και της οικονομικής κρίσης θα δεις πως το  Η Μοναξιά στο Πεζοδρόμιο κολλάει γάντι στα δεδομένα της Ελλάδας του σήμερα. Όπως είπα και πιο πριν : ρώτησαν ένα άστεγο τι εύχεται για το 2012 και αυτός απάντησε …….να μην βρέχει.

Listen and Feel...Feel and Listen...

Δεν υπάρχουν σχόλια: